Aurora Borealis

For en travel, men fin uke vi nå har lagt bak oss.  Ingen ord kan beskrive hvor glad og stolt jeg er av å være med i OSI Dans Ballett, det har vært en veldig morsom semester, jeg har blitt kjent med mange fantastiske mennesker som er like glad i ballett som jeg er.

Nå var det på tide å brette sammen dansedrakten min og legge den bort bakerst i skapet, der skal den ligge helt frem til slutten av vinteren. Selv om jeg gleder meg som et lite barn til  våren kommer igen, så vet jeg også at det er flere av oss som skal forlate Norge, og dette gjør meg utrolig trist.

Du er eit kjærleiksdikt eg skreiv i natt

Du er eit kjærleiksdikt eg skreiv i natt,
Du er ein snap eg aldri hadde tatt,
Vegvisaran, når eg ikkje finn min veg,
Forsvinn du aldri? Du står rett føre meg

Du er ei pensumbok og vegen min til skole,
Du er eit smil, ei melding og min raude kjole,
Du er ein båt i Oslo hamn, som kastar anker,
Eit menneske eg alltid har i mine tankar.

Supernova

Når alt vert borte og du gløymer meg,
Når Supernova tek ditt hjartans ljos frå deg,
Frå eld og oske skal du plutseleg stiga opp,
Og gje meg det eg ikkje har - eit glimt av håp.

Stranger Things 2

Sjølv om det kan høyrast litt merkeleg ut, kjem eg ikkje i hug dei fleste hendingane i den fyrste sesongen av Stranger Things. Men det var to ting eg var sikker på. Det eine var at eg faktisk lika tv-serien og såg fram til den andre sesongen med glede, og det andre var at brørne Mass og Ross Duffer har klara å skapa noko heilt unikt med å frakta oss attende til 80-talet, den store tida til hockeysveis, arkadespel og Farrah Fawcett spray. Ja, hårsprayen er noko som eksisterte i USA på den tida.

Eg har korkje tid eller lyst til å skriva ein lang spoiler som dekkjer den heile andre sesongen, attåt vil eg ikkje få nokon «hatarar», som ikkje klarar å taka det roleg når dei les spoilerar.

Før eg legg frå meg laptopen, vil eg berre nemna ein bitte liten ting om karakteren hans Joe Keery som har fått den mest positive karakterutviklinga eg nokosinne har sett. Ein treng ikkje å vera med i ein av desse keisame Marvel-filmane for å verta ein helt, det er vel nok å hjelpa ein haug med born å kjempa mot nokre dritskumle hundar. Kven i all verda treng Marvel når me har Steve Harrington?